متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

This study was conducted during summer and winter of 2018- 2019 in the agricultural research field of Shahid Chamran University. Experimental design was split- plot based on RCBD with three replications. The main plot was the type of agricultural system in three levels including conventional (Conv), organic (Org) and sustainable (Sust) (integrated between Conv and Org) and sup- plot was the type of pre- cultivated crop in sequence with wheat including cultivation of mung bean (M- W), corn (C- W), sesame (S- W) and fallow (F- W). Yield quantity (yield and its component) and quality (grain protein), an estimate of photosynthesis matter transfer index of wheat and soil organic carbon (SOC) after one double-cropping were measured. The result showed that the highest (545.04 g/m2) and the lowest (409.28 g/m2) seed yields were obtained in Conv and Org respectively. In contract, with the changing type of system from Conv to Org, grain protein was increased significantly (from 8.3 to 9.6 %). In addition, the highest (535.47 g/m2) yield of wheat was obtained from M- W double cropping. On the other hands the highest remobilization and current photosynthesis matter were obtained in the organic agricultural system with M- W and conventional with M- W double cropping. The situation of SOC showed that the highest (33.18 mg/g) SOC was obtained in the organic agricultural system with C- W double cropping. The reason for improving SOC in the organic and sustainable agricultural system was application of organic matter (compost and vermicompost) and crop residue management. Totally, from the crop ecology point of view, sustainable agricultural method with a sequence of M- W was the most desirable system.

ارزیابی عملکرد سامانه های آبیاری، با فراهم کردن امکان افزایش راندمان آبیاری در این سامانه ها، عاملی موثر در زمینه مدیریت بهتر منابع آبی است. در این تحقیق، بعد از گذشت چند سال از اجرای طرح سامانه آبیاری تحت فشار، ارزیابی عملکرد سه سامانه مختلف آبیاری بارانی متحرک خطی (لینیر) در مزارع ذرت، چغندرقند و یونجه، در شرکت کشت و صنعت مگسال، واقع در دشت قزوین، در سال 1392 بررسی شد. در راستای ارزیابی عملکرد سامانه های آبیاری ذکرشده، شاخص های یکنواختی پخش، با ایجاد شبکه قوطی های جمع آوری آب برای هریک از سامانه های آبیاری، به صورت جداگانه تعیین گردید. بر اساس نتایج، متوسط ضریب یکنواختی(CU)  و یکنواختی توزیع(DU)  به ترتیب 73.7، 61.9 است که یکنواختی پخش نسبتا کم سامانه های آبیاری را نشان می دهد. همچنین ضرایب راندمان پتانسیل(PELQ)  و راندمان واقعی کاربرد (AELQ)، به ترتیب 68.21 و 50.6 درصد بود که نشان دهنده مدیریت و بهره برداری نامناسب سامانه های آبیاری مورد مطالعه بود. همچنین، الگوی سه بعدی توزیع مکانی آب خروجی از آب پاش ها در سطح مزارع، با استفاده از نرم افزار GS+ ترسیم شد. در مجموع، نتایج این تحقیق نشان می دهد که سامانه های آبیاری مورد مطالعه در مقایسه با سایر سامانه ها، کارایی خوبی نداشته است که از دلایل آن می توان به ضعف در مدیریت این سامانه ها اشاره کرد.